Wat als alles in je schreeuwt: stop hiermee? Wat als je fysieke belasting zo groot is dat je bijna niet meer denkt verder te kunnen? Dan komt het aan op motivatie en wilskracht.
Wanneer je zó diep zit, het geloof er nauwelijks meer is, maar er ergens toch nog een vuur brandt om door te gaan, dan kom je op dat punt dat je je eigen grenzen kan overstijgen. En wanneer het lukt daar doorheen te breken ben je achteraf alleen maar dankbaar en trots voor die ervaring. Zo voelde dat voor mij toen ik over de finish kwam in Kamp van Koningsbrugge.
De Afmatting
Na een week vol fysieke en mentale uitdagingen begon de laatste uitdaging: DE AFMATTING. De wekker ging om 2.00 uur 's nachts en om 4.30 uur begonnen we met lopen. Eerst samen, maar al snel moesten we alleen verder. Door de vermoeidheid werd het navigeren moeilijk, de blaren groeiden en de pijn in m'n schouder werd steeds erger.
Tijden werden niet gehaald en de tas werd zwaarder en zwaarder. Niet opgeven Nouk, stap voor stap. Ik kwam net op tijd aan bij de boys om de laatste kaart te lopen naar de helicopter. WE HEBBEN HET GEHAALD!
Hoewel het programma je leert dat je nooit moet denken dat je er bent, deed ik dat wel. Maar nee: EMERGENCY! Met spoed terug naar de grond en daar stond de 50 kilo tas die de laatste uitdaging bleek te zijn.
De laatste kilometers
Op dat moment was het geloof er niet meer, de blaren en de pijn namen alles over, maar na een stevige peptalk van Ray en de support van de boys de tas toch weer omgehangen. Alles geven tot de allerlaatste stap, hoewel je nog steeds geen idee had hoelang nog.
En daar kwam de video van thuis opgenomen op Basecamp. De laatste 3 km met de commando's aan onze zijde naar de eindstreep. Ik geloof dat het woord trots de lading niet dekt.
Geef nooit op
En dan heb je het gehaald. Zo ontzettend dankbaar voor dit hele proces. Eeuwig dank aan alle commando's voor de fantastische begeleiding. Wat een strijd. Wat een avontuur. Wat een lessen. En vooral wat een afzien.
De zin: ‘Geef nooit op’ heeft sinds Kamp een nieuwe betekenis gekregen. Maar het is echt zo, als je echt iets wilt en erin gelooft is er zoveel meer mogelijk dan je denkt.
Opgeven is voor eeuwig & trots voor altijd.
X Noukie
Een ongekende uitdaging als vrouw in een mannenwereld
Anouk, die in haar dagelijks leven schittert op het toneel in grote producties zoals Pretty Woman, heeft in Kamp van Koningsbrugge laten zien dat ze veel meer in haar mars heeft dan alleen zingen en acteren. Het programma, waarin gewone burgers onder militaire omstandigheden tot het uiterste worden getest, heeft haar fysieke en mentale grenzen op de proef gesteld.
“Ik heb momenten gekend dat ik op het punt stond om op te geven,” vertelt Anouk. “Mijn rugzak woog bijna 50 kilo en ik voelde m'n linkerarm niet meer. Toch hielp de aanmoediging van de commando's en de gedachte aan mijn dierbaren me door de moeilijkste momenten heen.”
“Kamp van Koningsbrugge was voor mij een kans om iets totaal anders te doen. Als musicalartiest ben ik gewend om op het podium te staan, heerlijk in de spotlight met een applaus aan het eind van de avond als bevestiging. In dit programma valt dat alles weg en ik was zo benieuwd wat er van mij over zou blijven wanneer je er echt doorheen zit.”
“Het was zwaar, maar tegelijkertijd ongelofelijk gaaf en leerzaam. Ik hoop dat ik met mijn deelname anderen kan inspireren om hun eigen grenzen te verleggen, zowel fysiek als mentaal. Maak een afspraak met jezelf, spreek je doel uit en wie weet wat er allemaal mogelijk is.”